Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2016/13654 K.2017/6108

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Katılanın yaralanmasına ilişkin ... Devlet Hastanesinin 20/07/2011 tarihli Kbb uzmanı tarafından katılanın yaralanmasının yüzünde sürekli değişikliğe neden olduğuna dair raporunun hükme esas alınacak ölçüde yeterli olmaması nedeniyle katılanın tüm tedavi evrakları,film, grafiler ve raporlarıyla birlikte Adli Tıp Kurumuna sevkinin yapılarak, 5237 sayılı TCK’nin 86. ve 87. maddelerindeki unsurları kapsayacak ve yaralanmasının niteliğine dair duraksamaya yer vermeyecek şekilde kesin raporu alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi,

2)Mahkemece katılanın sanığa hakaret ettiği gerekçesiyle sanık hakkında haksız tahrik hükümleri uygulandığına göre, TCK'nin 3. maddesi uyarınca orantılılık ilkesi dikkate alınarak sanığın cezasından (1/4) oranında indirim yapılması gerekirken (1/2) oranında indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayini,

Kabule göre de;

3)Sanığın üzerine atılı 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 87/2-d-son maddelerinde öngörülen cezanın alt sınırının 5 yıl hapis cezası olması nedeniyle, savunmasının yargılamayı yapan mahkemece alınması gerektiği gözetilmeyerek, savunmalarının istinabe yoluyla aldırılması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 196/2. maddesine muhalefet edilmesi,

4)Sanığın katılana yumruk atarak katılanın yüzünde sürekli değişikliğe ve katılanda kemik kırığı oluşmasına neden olduğu olayda, birden fazla nitelikli halin aynı olayda gerçekleşmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 61. maddesi gereğince TCK'nin 86/1. maddesince temel cezaya hükmedilirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

5)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,