Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2016/137 K.2016/18812

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü; Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine ancak;

1) Soruşturma aşamasında alınan beyanlarda sanığın mağdura vurduğunun iddia olunmamasına, mağdur ...'ın da soruşturma aşamasında alınan beyanında, sanık ...'ın, babasının üzerine yürüdüğünde onu kolundan tutup aşağıya indirdiğini belirtmesine, kendisine karşı yapılan bir yaralama olayından bahsetmemesine,

kovuşturma aşamasındaki beyanlarda da mağdurun, sanıkla birbirlerine vurmadıklarını belirtmesine,soruşturma aşamasındaki beyanından farklı olarak sanığın mağdura bir kaç defa vurduğunu belirten tanık ...'ın beyanının çelişkili olmasına ve sanığa ait raporda belirtilen yaralanmaların mağdurun, sanığı babası ile kavga etmesini önlemek amacıyla, alt kata indirdiği sırada kasıt olmaksızın oluşmasının da mümkün olması karşısında sanığın mağduru kasten yaraladığına dair cezalandırmaya yeterli kesin deliller bulunmadığı halde yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Kabule göre; Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,