Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2016/14046 K.2017/10992

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın yokluğunda verilen ve usulüne uygun biçimde 29.05.2014 tarihinde tebliğ olunan kararı, sanık müdafiinin CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 09.06.2014 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle, süreden sonraki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Sanık ... hakkında katılan ... ... yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tayin edilen adli para cezasının tür ve miktarına göre, hükmün 1412 sayılı CMUK’un 305/1. maddesi gereğince temyizi mümkün bulunmadığından, sanığın temyiz isteminin 6217 sayılı Kanun'un 26/1. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gözetilerek CMUK’un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

3) Sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan ve sanık ... hakkında genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Kemik kırığına neden olan yaralama eyleminde; meydana gelen kırığın hayat fonksiyonlarına etkisinin orta (2) derece olduğu anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesine göre kırığın hayat fonksiyonlarını etkileme derecesi dikkate alındığında artırım oranının (1/4) olarak takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından ve 5237 sayılı TCK'nin 3. maddesindeki orantılılık ilkesi ihlal edilmediğinden tebliğnamedeki (B-1) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

a) Mağdur ...'in silahtan sayılan bıçak ile yaralandığı sabit olmadığı halde, sanık ... hakkında TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

b) Sanık ...'in aksi sabit olmayan savunması, diğer sanıkların savunmaları ve tanık beyanları karşısında, sanığa atılı genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçunu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde açıklanıp tartışılmadan, yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

c) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas-2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanık ...'ın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

d) Sanık ...'in karşılıklı kavga sırasında pompalı tüfekle havaya bir el ateş etmesi eyleminin 5237 sayılı TCK'nin 106/2-a maddesinde tanımlanan silahla tehdit ve aynı Kanunun 170/1-c maddesinde tanımlanan genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarını oluşturduğu, bu durumda TCK'nin 44. maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren silahla tehdit suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

e) 28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesinde. “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir.

Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir.

Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, sanık ... hakkındaki hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğine karar verilmesi,