KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2016/14579 E., 2017/11130 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Eylül 2017
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Hüküm
- Mahkumiyetlere dair
Karar Metni
264 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Katılan ...'un temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Katılan vekiline yöntemine uygun şekilde tebliğ edilen kararın hüküm fıkrasında, Anayasanın 40, 5271 sayılı CMK'nin 232/6. maddesi uyarınca kanun yoluna başvuru süresinin belirtilmesine rağmen, katılanın öngörülen süre geçtikten sonra hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. ve 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
2) Sanık ... hakkında katılan ...'u kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
3) Sanık ... hakkında katılan ...'u kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanığın üzerine atılı 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e ve 87/1-c,son maddesinde öngörülen cezanın alt sınırının 5 yıl hapis cezası olması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nin 196/2. maddesi uyarınca savunmasının yargılamayı yapan mahkemece alınması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2016/14579, K. 2017/11130, 19 Eylül 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama