Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2016/14666 K.2017/6494

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanığın adli sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas alınan Bursa 9. Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/50 esas 2013/145 karar sayılı hükümlerin, sanığın talebi üzerine 17/02/2014 tarihli Ek Karar ile infazının durdurularak temyiz incelemesine gönderilmesi ve hükmün Yargıtay 4. Ceza Dairesinde incelemede bulunduğunun UYAP sisteminden yapılan sorgulamadan anlaşılması karşısında, suç tarihinde kesinleşmeyen hükmün tekerrüre esas alınamayacağı ancak sanığın adli sicil kaydında bulunan diğer ilamların kesinleşme ve infaz tarihlerini gösterir onaylı örneklerinin getirtilerek sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının gözetilmemesi,

Kabule göre de;

2)5275 sayılı Ceza ve Güvenlik ve Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108. maddesinin 4, 5 ve 6. fıkralarına göre, denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevinin, hükmü veren mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan mahkemeye ait olduğu gözetilmeden, mahkûmiyet hükümlerinde, mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 58/7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, denetimli serbestlik süresinin de belirlenmesi,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,