Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2016/14739 K.2017/9787

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 16/05/1991 tarih ve 1990/437 E. 1991/179 K. sayılı asıl kararına dair dava dosyasındaki mevcut belgeler incelenerek yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

1) Hükümlünün mağdurun yüzüne vurup çenesinde orta (3) dereceli kırığa, 45 gün mutad iştigaline engel olacak şekilde mağduru yaralamış olması karşısında; suç tarihi göz önünde bulundurularak uyarlama yapılırken lehe yasa belirlenmesinde; 765 sayılı TCK'nin 456/2. maddesi, 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinin 19.12.2006 tarih ve 5560 sayılı yasanın 4. maddesi ile yapılan değişikliğe kadar olan hali ve 5237 sayılı TCK'nin 5560 sayılı yasa ile değişiklikten sonraki halinin kararın gerekçe bölümünde eyleme uygulanıp elde edilecek sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan yasanın belirlenmesi gerekirken, denetime olanak vermeyecek şekilde 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesindeki değişiklikten sonraki halinin hükümlü hakkında uygulanmasına karar verilmesi,

2) Suç tarihi, ceza süresi dikkate alınarak hükümlü hakkında 4616 sayılı Yasanın 4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

3) Kabule göre de;

Yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeksizin hükümlü hakkında 5237 sayılı TCK'nin 50 ve 51. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,