Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2016/15189 K.2017/13274

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü; Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

1) Mağdurun sanığın babası olduğu, olay tarihinde gündüz vakti saat 12.00 sıralarında evde kahvaltı yaptıktan sonra sanığın mağdurdan para istediği, mağdurun cebinde bulunan 3-4 TL parayı sanığa verdiği, sanığın, bu paranın yetmeyeceğini belirterek 20-30 TL daha para vermesini istediği, mağdurun "bende yok" demesi üzerine, masada duran ekmek bıçağı ile para vermesi için mağduru tehdit edip, bıçakla basit tıbbi müdahale ile iyileşemez şekilde yaraladığı ve bu şekilde zor kullanmak suretiyle babası olan mağdurdan para almaya çalıştığı anlaşılmakla;

sübut bulan eylemin TCK'nin 149/1-a-d, 150/2 ve 35/1-2. maddelerine uyan yağmaya teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden; soruşturma aşamasında oğlu olan sanığa iftira atması için bir neden bulunmayan mağdurun, kovuşturma aşamasında oğlunun fazla ceza almamasını sağlamak için değiştirdiği ve inandırıcı olmayan beyanı hükme esas alınmak suretiyle, delillerin takdirinde ve suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Kabule göre de;

a) Sanığın yaralama eylemini bıçak ile babasına karşı gerçekleştirmesi karşısında; TCK'nin 86/1. maddesine göre temel hapis cezasının aynı olayda iki nitelikli halin TCK'nin 86/3-a ve 86/3-e maddelerinin birleşmesi nedeniyle alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi gerekirken, yazılı şekilde cezanın alt sınırdan belirlenmesi suretiyle sanık hakkında eksik cezaya hükmedilmesi,

b) Sanık hakkında TCK'nin 86/1, 86/3-a, e, 29. maddelerine göre belirlenen 1 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasından TCK'nin 62. maddesine göre 1/6 oranında indirim yapılırken 11 ay 7 gün hapis cezası yerine hesaplama hatası yapılarak 1 yıl 27 gün hapis cezasına hükmedilmesi,

c) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,