Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2016/16745 K.2017/9366

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

A) Sanık hakkında müşteki ...'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmolunan adli para cezasının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan, sanığın temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

B) Sanık hakkında müşteki ...'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın ve üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın denetim süresi içerisinde işlediği anlaşılan kasten yaralama suçlarına ilişkin Pazar Sulh Ceza Mahkemesi'nin 26.06.2013 tarih, 2012/549 Esas - 2013/337 sayılı kararı ile üç kez doğrudan 2.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve söz konusu adli para cezalarının karar tarihi itibariyle kesin nitelikte olduğu, Uyap sistemi üzerinden yapılan kontrolde, aynı ilam ile sanık hakkında hakaret ve tehdit suçlarından verilen beraat kararlarının, Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine beraat kararları yönünden incelenmek üzere dosyanın Yargıtay'a gönderildiği,

kasten yaralama suçları yönünden, sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu ve verilen cezaların kesinleştiği, bu itibarla hükmün açıklanmasının koşullarının oluştuğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki 1 numaralı bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın aşamalarda alınan istikrarlı savunmalarında, müşteki ...'i tahrik altında yaraladığını kabul etmekle birlikte, müşteki ...'e yönelik herhangi bir eyleminin olmadığını savunduğu, müştekinin de soruşturma aşamasında alınan beyanında, olay günü kendisine vuranın ... olduğunu beyan ettiği, yargılama aşamasında alınan beyanında da benzer şekilde kendisine ...'ın vurduğunu, diğerlerinin vurup vurmadığını bilmediğini ifade ettiği, olayın taraf ve tanıklarının anlatımlarına göre de, sanığın, müşteki ...'u yaraladığını beyan etmelerine karşın, müşteki ...'a yönelik eyleminin olmadığını doğruladıkları,

müşteki hakkında düzenlenen adli raporda da darp cebir izine rastlanılmadığı anlaşılmakla, şüphe sanık lehine değerlendirilerek sanığın müşteki İhsan'a yönelik eylemi yönünden üzerine atılı suçtan beraati yerine, yazılı şekilde yetersiz gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de; 2) Sanık hakkında ekonomik ve sosyal durum araştırması yaptırılmadan ve yeterli gerekçe de gösterilmeden, sanık hakkındaki gün para cezasının 5237 sayılı TCK'nin 52/2. maddesi gereğince 50 TL'den adli para cezasına çevrilmesi,

3) 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde. “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir.

Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir.

Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğine karar verilmesi,