Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2016/17114 K.2017/8891

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü; Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine; Ancak;

1)Sanık hakkında, Mahkemenin 06/07/2006 tarih ve 2006/349 Esas – 2006/588 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 87, 29, 62 gereğince verilen 7 ay 15 gün hapis cezası TCK 50 . madde gereğince adli para cezasına çevrilerek taksitlendirildiği, hükmün sanık tarafından temyizi üzerine CMK'nin 231. maddesi yönünden değerlendirilmesi gerekçesi ile Dairemizin 01/02/2010 tarih ve 2008/11611 Esas-2010/921 Karar sayılı ilamı ile bozulduğu, bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda 24/02/2011 tarih ve 2010/318 Esas- 2011/202 Karar sayılı karar ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verildiği,

sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle mahkemece 02/10/2014 tarih ve 2014/217 Esas- 2014/557 Karar sayılı karar ile açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar verilmiş ise de;

Ceza Genel Kurulu'nun 09/02/2016 tarih, 2014/71 Esas- 2016/42 Karar sayılı kararı gereğince, sanık hakkında mahkemece verilen 06/07/2006 tarihli kararda hükmolunan 4.500,00 TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyetin sadece sanık tarafından temyiz edilmesi nedeniyle, sanık yönünden 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince kazanılmış hak olduğu, dolayısıyla 02/10/2014 tarihinde hüküm açıklanırken hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi;

2)Kabule göre de; Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,