Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2016/18681 K.2018/38

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Müşteki ...'in temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Müştekinin, 29.05.2014 tarihli celsede davaya katılmak istemediğini beyan etmesine göre, "katılan" sıfatı bulunmayan müştekinin, 5271 sayılı CMK'nin 242/1 ve 260/1. maddeleri gereğince hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından, temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Sanık ... hakkında kasten basit yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tayin edilen adli para cezasının tür ve miktarına göre, hükmün 1412 sayılı CMUK’un 305/1. maddesi gereğince temyizi mümkün bulunmadığından, sanığın ve katılan vekilinin temyiz istemlerinin 6217 sayılı Kanun'un 26/1. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gözetilerek CMUK’un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

3) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son maddeleri uyarınca belirlenen cezasından haksız tahrik indirimi yapılırken, uygulanan kanun maddesi gösterilmemiş ise de, bu husus mahallinde hükme ilavesi mümkün bir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas-2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.