Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2016/18830 K.2017/13295

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

"Mağdurla konuşma esnasında mağduru tehdit ederek veya cebir kullanarak para istediklerine dair dosyada her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmaması ve suça sürüklenen çocuğun ısrarla para istemesinin yağma suçunun unsuru olan cebir veya tehdit olarak değerlendirilemeyeceği" gerekçesiyle suça sürüklenen çocuğun eylemini silahla kasten basit yaralama olarak kabul eden mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1) Suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı silahla kasten basit yaralama suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine göre uzlaşma kapsamında kaldığı anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuk ile mağdur arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması lüzumu,

Kabule göre de;

2) Daha önce hapis cezasına mahkum olmamış suça sürüklenen çocuk hakkında verilen kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nin 50/3. maddesi uyarınca TCK'nin 50/1. maddesinde öngörülen adli para cezası dışındaki tedbirlerden birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,