Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2016/2056 K.2017/725

Mahalli mahkemece, verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmolunan adli para cezasının tür ve miktarı, 14/04/2011 tarihinde yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakındaki Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan, sanığın temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun REDDİNE,

2) Sanık ...'nun hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine; Ancak;

a) Sanığın, yargılama sırasında tahliyesine karar verildikten sonra, başka suçtan 25/10/2013 tarihinde ... Tipi Ceza İnfaz Kurumu'na alındığı, sanığın duruşmalardan bağışık tutulma talebi olmadığı halde ceza infaz kurumundan getirtilmeden yokluğundan yargılama yapılarak hüküm kurulması sureti ile, 5271 sayılı CMK'nin 194. ve 196/1. maddelerine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

b) Katılanın yaralanmasına ilişkin Adli Tıp Kurumu ... Şube Müdürlüğü'nce düzenlenen raporda, mağdurun sol yanağındaki yaralanma bakımından yüzde sabit iz açısından olaydan 6 ay sonra değerlendirme yapılması gerektiği belirtildiği halde bu hususta rapor aldırılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,

c) Sanık hakkında kurulan hükümde, yaralanmanın yaşamsal tehlikeye neden olması nedeniyle yapılan arttırım sırasında, kanun maddesinin TCK'nin 87/1.d maddesi yerine TCK'nin 87/1.b maddesi olarak gösterilmesi,

d) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,