KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2016/2072 E., 2016/19252 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Kasım 2016
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
262 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanık ... müdafiinin sadece ...'i yaralamaktan kurulan hüküm yönünden temyiz isteminde bulunduğu, sanık ... müdafiinin hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı yönünden yaptığı itirazın mercisi tarafından karara bağlandığı anlaşılmakla, yapılan incelemede;
1) Sanık ... hakkında basit yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:
"Hükmün açıklanmasının geri bırakılması" kararlarına karşı başvurulacak yasa yolu 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesinde hiçbir istisna öngörülmeksizin "itiraz" olduğu belirtilmekle, itiraz mercii tarafından incelenerek karar verilmek üzere temyizen incelenmeyen dosyanın mahalli mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
2) Sanıklar ... ve ... hakkında verilen beraat kararlarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:
Sanıkların haklarında verilen beraat hükmünü temyizde hukuki menfaatleri bulunmadığından temyiz istemlerinin CMUK’un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
3) Sanıklar..., ..., ... hakkında ...'ü yaralamaktan verilen mahkumiyet hükmü ile ...'u yaralamaktan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:
Sanıkların katılanları yat sayımından önce ve sonra darp ettiklerine dair iddia ve kabule göre eylemler hakkında iki ayrı hüküm kurulmasına dair takdir ve değerlendirmede bir isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak olunmamıştır.
Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E, 2015/85 K. sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2016/2072, K. 2016/19252, 21 Kasım 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama