KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2016/2255 E., 2016/6420 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Mart 2016
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Hüküm
- Sanığın mahkumiyetine dair
Karar Metni
277 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık hakkında, basit kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas-2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2) Sanık hakkında, tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
a) Müşteki anlatımına, tanık beyanlarına ve tüm dosya kapsamına göre, olay tarihinde sanık ile mağdur arasında çıkan tartışmada sanığın müştekiyi "...sen benden korkmuyor musun, sana göstereceğim..." şeklindeki sözlerle tehdit ettiği anlaşılmakla, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nin 106/1. maddesinin 2. cümlesindeki basit tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 106/1. maddesinin 1. cümlesi uyarınca mahkumiyet kararı verilmesi,
b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar
sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2016/2255, K. 2016/6420, 14 Mart 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama