Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2016/2512 K.2016/18306

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın 12.12.2014 havale tarihli temyiz dilekçesi içeriğine göre; sanık sıfatı ile kendisi hakkında kurulan mahkumiyet hükmünü temyiz ettiği kabul edilerek yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Müştekiye ait adli raporda belirtilen yüz sınırları içerisindeki kesilerin, yüzde sabit ize neden olup olmadığı hususunda rapor aldırılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak ilk haksız hareketin kimden geldiğinin tespitine çalışılması; bunun mümkün olmaması halinde Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas - 367 sayılı Kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Daireleri'nin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde, şüpheli kalan bu halin sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasını gerektirdiğinin gözetilmemesi,

3) Adli sicil kaydına göre mükerrir olan sanık hakkında hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesinin uygulama maddesi olarak gösterilmemesi ve yine tekerrüre esas alınan ilamın gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,