KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2016/2907 E., 2016/19416 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Kasım 2016
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanık müdafiinin temyiz dilekçesi içeriğinden sanık hakkında sadece katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünü temyiz ettiği anlaşılmakla yapılan incelemede;
1) Sanık hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, Mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ile sanık ...'nin içinde bulunduğu grupla katılan ...'un içinde bulunduğu grup arasında yaşanan tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine, katılan ...'un tek bıçak darbesi ile yaralandığı, suça sürüklenen çocuğun içinde bulunduğu grubun özellikle katılan ...'u hedef almadığı, suça sürüklenen çocukların sanık...'nin yaralama fiiline "fail" ya da " yardım eden" sıfatıyla katıldıklarına ilişkin mahkumiyetlerine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller bulunmadığı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk ...'in atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
.
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2016/2907, K. 2016/19416, 23 Kasım 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama