Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2016/2975 K.2016/19075

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Hükmolunan adli para cezasının 14/04/2011 tarihinde yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olduğundan bahisle reddine ilişkin kararda usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından, sanığın temyiz itirazlarının reddi ile red'de ilişkin 24/11/2015 tarih ve 2013/551 Esas- 2015/407 sayılı Ek Kararın istem gibi ONANMASINA,

2)Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

a) 5271 sayılı CMK'nin 150/3. maddesi gereğince alt sınırı 5 yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlardan dolayı yapılan soruşturma ve kovuşturmada, sanığın müdafiinin bulunmaması halinde, istemi olmasa dahi müdafii görevlendirilmesi gerektiği, sanığın üzerine atılı 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-a-e, 87/2-b-son maddelerindeki suçun da bu kapsamda olması nedeniyle sanığa zorunlu müdafii görevlendirilerek müdafii huzurunda savunmasının tespit edilmesi gerektiği gözetilmeden yargılama yapılarak hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

b)Sanığa isnat edilen 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-a-e, 87/2-b-son maddelerinde öngörülen cezanın alt sınırının 8 yıl hapis cezası olması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nin 196/2. maddesi gereği alt sınırı 5 yıl ve daha fazla hapis cezasının gerektiren suçlarda sanığın savunmasının yargılamayı yapan mahkemece alınması gerektiği gözetilmeyerek, savunmasının istinabe yoluyla aldırılması sureti ile 5271 sayılı CMK'nin 196/2. maddesine muhalefet edilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

c)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,