Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2016/3918 K.2016/19694

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanığın aşamalarda tutarlı şekilde üzerine atılı suçlamayı kabul etmemesi, mağdurların aşamalarda olayın gelişim şekli ve sıralaması yönünden çelişkili beyanlarda bulunmaları karşısında, mahkumiyet hükmünün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin gösterilmemesi, delillerin tartışılıp değerlendirilmemesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmemesi suretiyle Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nin 34/1, 230 ve 232/3. maddelerine davranılması,

2) TCK'da hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü hallerde, TCK'nın 61. maddesinde öngörülen ölçütlere göre somut olay irdelenip, anılan Kanunun 3. maddesindeki fiilin ağırlığı ile orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur ilkesi de gözetilerek, cezalardan hangisinin seçildiğinin gösterilmesi, sonra da alt ve üst sınırlar arasında temel cezanın belirlenmesi gerekirken, tekerrüre esas sabıkası bulunmayan sanık hakkında, gerekçesi gösterilmeksizin hapis cezasının tercih edilmesi,

3) Sanığın suç tarihinde 65 yaşını doldurduğu görülmekle adli sicil kaydına göre daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı TCK'nin 50/3. maddesi gereğince TCK'nin 50/1. maddesindeki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

4) Kabule göre; İddianame anlatımına göre sanığın mağdurlara silahtan sayılan çanta ile vurduğunun belirtilmiş olması karşısında, sanık hakkında TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanması ihtimaline karşı 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesi hükmü gereğince ek savunma hakkı tanınarak, sanık hakkında TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinini gözetilmemesi,

.