Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2016/4037 K.2017/53

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanığın aynı konutta yaşadığı babası olan mağdurdan cep telefonunu konuşma yapmak için ödünç aldığı, konuşma yaptıktan sonra mağdurun cep telefonunu istemesi üzerine telefonu iade etmediği ve mağdurun telefonunu ısrarla istemesi üzerine elindeki bıçağın sap kısmıyla mağduru darp ederek cebir ve tehdit kullanarak mağdurun kredi kartını ve araç anahtarını da zorla aldığı anlaşılmakla, sanığın eyleminin TCK'nin 149/1-a,d maddelerinde düzenlenen nitelikli yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde yaralama suçundan hüküm kurulması,

Kabule göre de:

2) Değişen suç vasfı karşısında sanığa CMK'nin 226. maddesi gereğince ek savunma hakkı verilerek kasten yaralama suçundan cezalandırılmasına karar vermekle yetinilmesi gerekirken, aynı tek eylemden ötürü hem beraat hem de mahkumiyet hükmü ihdas edilerek CMK'nın 225/1 maddesine aykırılığa yol açılması,

3) Sanığın babası olan mağduru 5237 sayılı TCK'nin 6/1-f-4 maddesi kapsamında silahtan sayılan bıçak ile yaraladığı dikkate alınarak, TCK'nin 86/3. maddesinde gösterilen nitelikli hallerden birden fazlasını ihlal etmesi nedeniyle cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,