Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2016/4317 K.2017/456

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine,ancak;

1) Sanık savunması ve dosya kapsamına, tanık beyanları göre sanık ile mağdur arasında önceye dayalı husumet olup olay günü mağdurun hayvanlarının sanığın tarlasına girerek zarar verdiğinin anlaşılması karşısında ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiği hususunda taraflar arasında farklı beyanlar bulunduğu gözetilerek, sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektirdiğinin gözetilmemesi,

2) Sanığın eylemi neticesinde mağdurun organlarından birinin işlevi yitirildiği ve kemik kırığı olması karşısında, sanık hakkında sadece en ağır cezayı gerektiren sonuçtan dolayı sorum tutulup cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve sanık hakkında TCK'nin 86/3-e,87/2-b,87/2-son maddelerinin uygulanması ile yetinilmesi gerekirken uygulama yeri bulunmayan TCK'nin 87/3.maddesi ile arttırım yapılmak suretiyle yazılı şekilde ceza tayini,

3) Kabule göre; sanık hakkında katılanın vücudunda kemik kırığı nedeniyle artırım yapılırken uygulanan kanun maddesi TCK'nin 87/3.maddesinin hükme yazılmaması,

4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,