Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2016/4505 K.2016/20560

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Mahkemece tartışmayı kimin çıkardığının anlaşılamadığı gerekçesiyle haksız tahrik hükümleri uygulandığına göre TCK'nin 3. maddesi uyarınca orantılılık ilkesi dikkate alınarak cezasından (1/4) oranında indirim yapılması gerekirken (2/4) oranında indirim yapılmak suretiyle sanıklar hakkında eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıkların temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında hakaret, iş yeri dokunulmazlığını ihlal ve tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Mahkemece tartışmayı kimin çıkardığının anlaşılamadığı gerekçesiyle haksız tahrik hükümleri uygulandığına göre TCK'nin 3. maddesi uyarınca orantılılık ilkesi dikkate alınarak cezasından (1/4) oranında indirim yapılması gerekirken (2/4) oranında indirim yapılmak suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini ve sanık hakkında TCK'nin 125/1, 125/4. maddeleri uyarınca belirlenen 3 ay 15 gün hapis cezasından aynı yasanın 129/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim ile 2 ay 10 gün hapis cezası yerine 1 ay 5 gün hapis,

devamında aynı yasanın 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında yapılan indirim ile "1 ay 28 gün hapis cezası" ve TCK'nin 50 ve 52/2. maddelerine göre günlüğü 20 TL'den adli para cezasına çevrilmesi esnasında sonuç cezanın "1160TL adli para cezası" yerine "480 TL adli para cezası" olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesindeki “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir.

Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir.

Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi,