Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2016/4628 K.2016/21347

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan sanıklar ... müdafiinin sanıklar ...hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan beraat kararlarını, sanıklar ...hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan beraat kararlarını ve sanıklar ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan beraat kararlarını vekalet ücreti ile sınırlı olarak temyiz ettiği ve sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan beraat kararlarının temyiz edilmediği anlaşılmakla yapılan incelemede;

1) Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında verilen 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup, itiraz merciince incelenerek kesinleşmiş olduğu anlaşıldığından, dosyanın temyizen incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2) Sanık ... müdafiinin beraat kararlarına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklar ve katılan sanıkların sanık ...'e yönelik herhangi bir eylemlerinin bulunmadığı, bu hususta dava açılmadığı ve beraat kararı verilmediği, verilen beraat kararlarını ise temyiz etme hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

3) Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin reddine dair 07.10.2015 tarihli ek karara ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmolunan adli para cezalarının 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğundan bahisle reddine ilişkin kararda usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazlarının reddi ile red'de ilişkin 07.10.2015 tarih ve 2014/108 esas- 2015/305 karar sayılı ek kararın istem gibi ONANMASINA,

4) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında katılan ...'a yönelik konut dokunulmazlığını ihlal ve hakaret suçlarından, sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan beraat kararlarına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılanlar Murat ve Mahmut vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

5) Sanık ... hakkında katılanlar ...'a yönelik kasten yaralama, katılan ...'a yönelik konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine, sanıklar...hakkında katılan ...'ye yönelik kasten yaralama suçundan, sanıklar ...hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan, sanıklar ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükümlerine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından tayin edilen cezalarından haksız tahrik indirimi yapılırken uygulama maddesi olan 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinin hükümde gösterilmemesi, mahallinde hükme ilavesi mümkün bir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas-2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus sanık ... hakkında infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Kendilerini duruşmalarda bir vekil aracılığı ile temsil ettiren ve beraat eden sanıklar ... lehine, hazine aleyhine ve yine kendilerini duruşmada bir vekil aracılığı ile temsil ettiren katılanlar Mahmut ve Murat lehine sanık ... aleyhine maktu vekalet ücreti tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... katılan sanıklar .... müdafiinin, sanık ... müdafiinin ve katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,

ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince hüküm fıkrasında yargılama giderlerine ilişkin paragraftan sonraki paragrafa "Beraat eden sanıklar ... duruşmalarda kendilerini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi 13/son maddesi gereğince 1500 TL maktu vekalet ücretinin hazineden alınarak sanıklara verilmesine" ve "Katılanlar...kendilerini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi 13/son maddesi gereğince 1500 TL maktu vekalet ücretinin sanık ...'den alınarak katılanlar ...'a

ödenmesine" bentlerinin eklenmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

6) Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan beraat kararına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katılan ...'ın beyanı ile uyumlu doktor raporu, sanık ...'ın birleşen Kadınhanı Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/275 esas, 2014/232 karar sayılı dosyasında 08.10.2014 tarihli celsede müşteki sıfatıyla alınan beyanında katılan ...'ye yumrukla vurduğuna dair beyanı ve olayın tanığı olan müşteki ...'nın aynı tarihli celsede eşi olan sanık ... ile katılanın kavga ettiklerine dair anlatımı ile sanık ...'ın katılan ...'yi yumruk atarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde yaraladığı sabit olduğu halde, sanığın mahkumiyeti yerine yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile beraatine karar verilmesi,