Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2016/5460 K.2017/803

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanıklar .... .... ile .... hakkında katılan ...'e yönelik hakaret ve tehdit suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi gereğince “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir” hükmü gereğince kararların temyiz kabiliyeti olmadığından ve ancak itiraz yolu açık bulunduğundan itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2) Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tayin edilen adli para cezasının tür ve miktarına göre, hükmün 1412 sayılı CMUK’un 305/1. maddesi gereğince temyizi mümkün bulunmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 6217 sayılı Kanun'un 26/1. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gözetilerek CMUK’un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

3) Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükme ve sanık ... hakkında katılanlar.... ve ....'e yönelik tehdit suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ...'in adli sicil kaydında tekerrüre esas mahkumiyet hükmü olduğu halde, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58/6. maddesi gereğince tayin olunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

a) 5271 sayılı CMK'nin 196/2. maddesine göre, alt sınırı beş yıldan az olmayan cezayı gerektiren suçtan yargılanan sanık ...'nin istinabe yoluyla dinlenemeyeceği, mutlaka duruşmaya çağrılıp dinlenmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde istinabe yoluyla elde edilen savunması ile yetinilip hüküm kurulması,

b)

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanık ...'e isnat edilen 5237 sayılı TCK'nin 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, TCK'nin 2. ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanık ...'in hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

c) Katılan ... hakkında düzenlenen ....Şehir Hastanesi'nin 19.03.2013 tarihli kati raporunda, katılanın hayati tehlike geçirmesine neden olan bulgunun açıkça belirtilmediği anlaşılmakla, katılana ait tüm tedavi evrakları, geçici ve kati raporlar temin edilip en yakın adli tıp şube müdürlüğüne gönderilerek katılanın yaralanmasının niteliği hakkında ayrıntılı rapor aldırılması gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile yetersiz nitelikteki rapora dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

d) İlk haksız hareketin kimden kaynaklandığının tespit edilememesi halinde, şüpheli kalan bu halden sanığın yararlandırılması gerektiği gözetilmeden, haksız tahrik hükümlerinin düzenlendiği 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinin sanık ... lehine uygulanmaması,

e) Sanık ... hakkında kasıtlı suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

f) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas-2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanık ...'nin hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,