Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2016/5726 K.2017/639

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan dolayı verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Mahkemenin katılanda meydana gelen 1. (hafif) derece kemik kırığı için sanık hakkında TCK'nin 87/3. maddesi uyarınca uyguladığı artırım oranı kırığın derecesi ile orantılı olduğundan tebliğnamenin fazla artırım yapıldığına ilişkin bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Polis memurları olan katılanların sanığın oğlu olan İbrahim'i karakola götürmek üzere ekip aracına bindirmeye çalıştıkları esnada olay yerine gelen sanığa polis olduklarını söyledikleri 25.08.2013 tarihli olay tutanağı ve katılanların beyanlarından anlaşılmakla, tebliğnamenin TCK’nin 86/3-c maddesinin uygulanmaması gerektiğine ilişkin bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet etmek suçundan dolayı verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde. “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir.

Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir.

Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde verilen adli para cezasının ödememesi durumunda hapse çevrileceğine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince, hükmün TCK'nin 52/4. maddesinin uygulandığı paragrafından "Ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına" ibaresinin çıkartılarak hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3)Sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Polis memuru olan katılanların sanığın babası olan diğer sanık ...'e polis olduklarını söyledikleri 25.08.2013 tarihli olay tutanağı ve katılanların beyanlarından anlaşılmakla, ve bu sanık yönünden kurulan mahkumiyet hükmü de yerinde görüldüğünden tebliğnamenin TCK’nin 265/3. maddesinin uygulanmaması gerektiğine ilişkin bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak:

a) Sanığa iddianamede talep edilmeyen TCK'nin 43 ve 265/3. maddesinden ek savunma hakkı verilmeden uygulanması suretiyle CMK'nin 226. maddesine muhalefet edilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA;

4) Sanıklar ... ve ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan dolayı verilen mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Polis memurları olan katılanların sanık ...'e polis olduklarını söyledikleri 25.08.2013 tarihli olay tutanağı ve katılanların beyanlarından anlaşılmakla, tebliğnamenin sanıklar hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan delil bulunmadığına ilişkin bozma düşüncesine sanık ... yönünden iştirak edilmemiştir.

Sanıklar hakkında TCK'nin 29. maddesinin uygulanmaması yönündeki mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik bulunmadığından sanıklar hakkında tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği yönündeki tebliğnamenin bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak:

a) Polis memuru olan katılanların olay sırasında sivil giyimli olduğu, ekip araçlarının da sivil olduğu, olay yerine sonradan gelen sanık ...'in katılanların polis olduğunu anlamadığını beyan ettiği, dosya kapsamına göre sanığa katılanlar tarafından bu yönde bir bildirim yapıldığına dair delil de bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçunun ne şekilde oluştuğu yeterince gerekçelendirilmeden yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

b) Sanıklar ... ve ...'ye iddianamede ve mütalaada talep edilmeyen TCK'nin 43. maddesinden ek savunma hakkı verilmeyerek CMK'nin 226. maddesine muhalefet edilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,