KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2016/5853 E., 2017/1587 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Şubat 2017
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2) Sanık .......hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Müşteki ....'ın olayın hemen ardından alınan 31.10.2012 tarihli ilk ifadesinde ''olay yerinde sadece ...'ın bulunduğunu, yanında kimse olmadığını, kendisini silahla yaralayan şahsın ... olduğunu'' beyan ettiği, 01.11.2012 tarihli ek beyanında ise ''olay yerinde diğer sanık ...'ın da bulunduğunu, ....'in talimatı ile kendisini vuranın ... olduğunu'' iddia ettiği, mahkeme aşamasında ise ''kendisini vuranı görmediğini, olay yerinin kalabalık olduğunu, sanığın yaptığından şüphelenerek adını verdiğini'' beyan ettiği, sanık ... ....'nin hiç bir aşamada suçu kabul etmediği,
olay yerinde bulunmadığını iddia ettiği, tanık anlatımlarına göre de sanık ...'ı olay yerinde gören olmadığının anlaşılması karşısında, sanık .... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün hangi delillere dayandığı, hangi beyanlara üstünlük tanınarak mahkumiyet hükmü kurulduğu denetime olanak verecek şekilde tartışılmadan yazılı şekilde yetersiz gerekçeyle mahkumiyet hükmü kurulması,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2016/5853, K. 2017/1587, 21 Şubat 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama