Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2016/6388 K.2017/2137

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... hakkında verilen temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmolunan adli para cezalarının 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olduğundan bahisle reddine ilişkin kararda usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından, sanığın temyiz itirazlarının reddi ile red'de ilişkin 15./02/2016 tarihli Ek Kararın istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Dosyada mevcut tüm delillere göre yargılama konusu olayda sanığın mağdurların kendisine yönelik hakaret içerikli sözler sarfetmeleri ve bıçaklarla üzerlerine gelmeleri ile tartıştıkları yönündeki savunmasına, olay anında mağdurların arkadaşı olan tanık Halil'in ifadelerinde mağdurların hakaret etmeleri ve sanık ile arkadaşlarının üzerine bıçaklarla gitmeleri ile karşı taraftaki sanık ve arkadaşlarının da sopalarla mağdurlara saldırdıklarını belirtmesine göre, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi gereği haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması,

b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,