KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2016/6548 E., 2017/1947 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Şubat 2017
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Hüküm
- Sanıkların mahkumiyetine dair
Karar Metni
276 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Gerekçeli karar başlığında 27/08/2005 olan suç tarihinin hatalı gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,
1) Sanıklar hakkında, bozmadan önceki hükümlerin bozulmakla tamamen ortadan kalkıp infaz yeteneğini yitirmesi nedeniyle, bozmadan sonra kurulan hükümde kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eylemlerinin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, önceki hükme atıf yapılması ile yetinilerek Anayasa'nın 141/3 ve 5271 sayılı CMK'nın 34 ve 223, 230. maddelerine aykırı davranılması,
2) Sanıklar arasındaki karşılıklı kavgada sanık ... hakkında TCK'nin 29. maddesi uygulandığı halde, sanıklar ....ve .... hakkında, Ceza Genel Kurulu'nun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238-367 sayılı kararı gözetilerek, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının tespitine çalışılıp sonucuna göre sanıklar lehine TCK'nin 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2016/6548, K. 2017/1947, 27 Şubat 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama