Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2016/6722 K.2017/4187

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine; Ancak;

1) Adli tıp kriterlerine göre yaralanmanın yüzde sabit ize ve sürekli değişikliğe neden olup olmadığının, olaydan en az altı ay sonra değerlendirilmesinin gerektiği, mağdurun olayın üzerinden en az altı ay geçtikten sonra mevcut raporları ile birlikte Adli Tıp Kurumuna sevk edilerek yüz bölgesinde tespit edilen yaralanmaların yüzde sabit ize veya sürekli değişikliğe neden olup olmadığı hususunda rapor aldırılması gerektiği gözetilmeden, olayın üzerinden belirtilen süre geçmeden düzenlenen 15/10/2010 tarihli rapor hükme esas alınmak suretiyle eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2) Taraflar arasındaki kavgayı gören tanığın bulunmadığı olayda, tarafların anlatımlarının farklı olması karşısında, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının tespitine çalışılarak, sanık hakkında TCK'nin 29. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun kararda tartışılmaması,

3) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4) Kabule göre; sanığın, mağdurun parke taşı ile vurması sonucu, yüzünde sürekli değişikliğe kaybına neden olması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK' nin 86/1. 86/3.-e, 87/2.d-son maddeleri kapsamında kalacağı, bu durumda asgari ceza miktarının 8 yıldan az olamayacağı da gözetilerek, sanığa 5271 sayılı CMK' nin 150/3. maddesi gereğince zorunlu müdafii tayini gerekeceğinin nazara alınmaması,