Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2016/7424 K.2017/1396

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilirken, 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesinde belirtilen hakları kendi altsoyu üzerinde koşullu salıverilme tarihine kadar, kendi altsoyu dışındakiler bakımından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanamayacağına karar verilmesi gerektiği gözetilmemiş ise de, bu husus Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı iptal kararı ile oluşan yeni hukuki durum da gözetilerek infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Bursa 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/334 Esas 2013/39 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nin 116/1., 29., 50. maddeleri gereğince verilen 2700TL adli para cezasının suç tarihinden sonra 13/05/2015 tarihinde kesinleşmiş olması sebebiyle tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığın adli sicil kaydında bulunan Bursa 3.Sulh Ceza Mahkemesinin 01/12/2010 tarih ve 2010/815 Esas 2010/1719 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nin 125/1.,62.,52. maddeleri gereğince verilen 1500TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyetinin Anayasa Mahkemesinin 23/07/2009 tarih 2006/65-2009/114 sayılı iptal kararı da dikkate alınarak kesin olmadığından tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince,