Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2016/7630 K.2017/1402

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Olay tarihinde sanık ile mağdur arasında kahvehanede yaşanan tartışmanın çevrede bulunanlar tarafından yatıştırıldığı, sanığın dışarı çıkmasından sonra mağdurun da kahvehaneden ayrıldığı ve sokakta tekrar karşılaştıklarında sanık ile mağdurun ellerine geçirdikleri sopalar ile birbirlerini yaraladıkları olayda, mahkemece ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde şüpheli kalan bu halin sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektirdiği halde bu hususun karar yerinde tartışmasız bırakılması,

2) Sanığın eylemi sonucunda mağdurun yaşamsal tehlike geçirmesi nedeniyle yasa maddelerinin tatbiki sırasında 5237 sayılı TCK'nin 86/1 ve 86/3-e maddelerine göre verilen cezanın TCK'nin 87/1-d, son maddesi gereğince 1 kat artırılarak 2 yıl 12 ay hapis cezası olarak belirlenmesi ve sonuç cezanın 5 yıldan az olamayacağı göz önüne alınarak 5 yıla çıkartılması yerine, yazılı şekilde TCK'nin 86/1 ve 86/3-e maddelerine göre uygulama yapıldıktan sonra TCK'nin 87/1-son maddesine göre doğrudan 5 yıl hapis cezası olarak tayini,

3) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,