KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2016/7774 E., 2017/1561 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Şubat 2017
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Hükümler
- Sanık ...'in mahkumiyetine, sanık ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanık ... hakkında 6136 sayılı yasaya muhalefetten dava açılmasına rağmen bu yönde herhangi bir karar verilmediği anlaşılmakla, her zaman karar verilmesi mümkün olduğundan bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
1) Sanık ... hakkında yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi gereğince “Hükmün açıklanmasını geri bırakılması kararına itiraz edilebilir” hükmü gereğince kararın temyiz kabiliyeti olmadığından ve ancak itiraz yolu açık bulunduğundan itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE;
2) Sanık ... hakkında yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanığın tekerrüre esas sabıkası bulunduğu halde, hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
a) Oluşa ve tüm dosya kapsamı ve mahkemenin kabulüne göre, taraflar arasında önceye dayalı husumet bulunduğu, olay günü nasıl başladığı ve neden başladığı tam olarak belirlenemeyen şekilde aralarında yaşanan tartışma sırasında sanığın mağduru yaraladığının anlaşılması karşısında, sanı hakkında TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2016/7774, K. 2017/1561, 20 Şubat 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama