Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2016/7901 K.2017/987

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelemesinde;

Hükmolunan adli para cezasının 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanununun 26. maddesiyle 5230 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olduğundan sanık müdafiinin temyiz itirazlarının 5320 sayılı Kanun’un 8/1. ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelemesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Mağdur hakkındaki Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 25.05.2010 tarihli adli raporunda “sol üst çene kesici üç ön köpek diş kopmuş olduğu” hususunun yanısıra “üst sağ çenede iki adet sublükse olmuş diş” mevcut olduğu da bildirildiği görülmekle, mağdurdaki diş kaybının duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına ya da yitirilmesine neden olup olmadığı hususunda duraksamaya yer vermeyecek şekilde adli tıp şube müdürlüğünden kesin raporu alınmaksızın, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Sanık polis memurunun açık bariyerlerden otobana giren mağdura idari yaptırım uyguladığı esnada görevi gereği elinde bulunan kimliğini uzanıp almaya çalışan mağdurun bu hareketi sonrasında atılı suçu işlediği yönündeki oluş karşısında 5237 sayılı TCK’nin 62. maddesinin sanık lehine yetersiz gerekçe ile uygulanmaması,

c) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas -2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,