Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2016/8036 K.2017/2398

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü; 23.10.2013 tarihli celsede, sanığın kimlik bilgileri ile ekonomik ve sosyal durumu tespit edilirken, aylık ortalama kazancının 10.000,00 TL olduğunu beyan etmesi ve hükmedilen adli para cezasının TCK'nin 52/4. maddesi gereğince 20 eşit taksitle ödenmesine karar verilmesi karşısında, sanığın beyanı esas alınarak, hakkındaki gün para cezasının TCK'nin 52/2. maddesi gereğince 50 TL'den adli para cezasına çevrilmesi, TCK'nin 3. maddesine göre orantılılık ilkesine aykırı görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde. “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir.

Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir.

Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğine karar verilmesi,