Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2016/838 K.2016/17547

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) ...'in sanık ... hakkında mala zarar verme ve hakaret suçlarından verilen düşme kararlarına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

...'in 04/08/2009 tarihli ifadesinde şikayetçi olmadığını beyan etmesine göre katılan' sıfatı bulunmadığından CMK'nin 242/1 ve 260/1 maddeleri gereğince hükmü temyiz yetkisi olmadığından temyiz isteminin CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) ...'in hakkkında kasten yaralama ve hakaret suçundan dolayı verilen mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; Ancak:

a) İlk haksız hareketin hangi taraftan geldiği hususunda taraflar arasında farklı beyanlar bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas, 367 sayılı Kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde şüpheli kalan bu halin sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasını gerektirdiği halde bu hususun karar yerinde tartışılmaması,

b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,