Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2016/9211 K.2017/5189

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıkların temyiz dilekçesi içeriğinden, temyiz talebinin sadece sanık sıfatıyla kendileri hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik olduğu belirlenerek, bu kapsamla sınırlı olarak inceleme yapılmakla;

1) Sanık ...’ın temyiz isteminin reddine dair 03.12.2015 tarihli ek karara ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ...’in 21/12/2015 tarihinde tebliğ edilen ek karara karşı, 1412 sayılı CMUK'un 310/1 maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçirildikten sonra 31/12/2015 tarihinde temyiz dilekçesi verdiği anlaşılmakla; temyiz talebinin 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı CMK'nin 8/1.maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Sanık ...’ın temyiz isteminin reddine dair 30.12.2015 tarihli ek karara ve sanık ...’ın temyiz isteminin reddine dair 03.12.2015 tarihli ek karara ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmolunan adli para cezalarının 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğundan bahisle reddine ilişkin kararlarda usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından, sanık ...’ın temyiz itirazlarının reddi ile red'de ilişkin 30.12.2015 tarih ve 2014/240 Esas- 2015/901 Karar sayılı ek kararın ve sanık ...’in temyiz itirazlarının reddi ile red'de ilişkin 03.12.2015 tarih ve 2014/240 Esas- 2015/901 Karar sayılı ek kararın ONANMASINA, 25/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.