Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2016/9450 K.2017/8888

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine ancak;

1)Sanık ...'in suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığının Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden alınacak sağlık kurulu raporu ile tespiti gerekirken; sanığın cezai sorumluluğunda kısmi azalma olduğuna dair tek hekim tarafından düzenlenen rapor esas alınmak suretiyle eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)Sanık ...'un, bıçakla ...'e vurmak isterken araya giren katılan ...'yi yaraladığı olayda, sanık ... lehine, olası kast hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının kararda tartışılmaması,

3)Sanık ...'in, ...'in, bıçakla kendisine saldırıp, araya giren eşi katılan ...'i basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralayıp, kendisini de yaralamaya teşebbüs eden sanık ...'den boğuşma sırasında elinden aldığı bıçakla yaralama eylemini gerçekleştirdiği olayda, İbrahim'den kaynaklanan bu hareketler nedeniyle sanık ... lehine haksız tahrik nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 29.maddesi gereğince asgari haddin üzerinde bir indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,