Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2016/9492 K.2017/2922

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mağdurun beyanı ile uyumlu adli rapor içeriği ve sanık ikrarı ile sanığın mağduru olaydan sonra ele geçirilemeyen ancak silah vasfındaki plastik malzeme ile yaraladığı sabit olduğundan tebliğnamedeki (1) ve (3) numaralı bozma düşüncelerine iştirak edilmemiş, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini ise aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanık hakkında neticeten adli para cezasına hükmedildiği halde, kasıtlı suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olan 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmesi,

2) 28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesinde. “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir.

Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir.

Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğine karar verilmesi,