Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2016/9590 K.2017/3647

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan verilen adli para cezasına ilişkin karara karşı temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tayin olunan cezaların karar tarihindeki miktarına göre 14.04.2011 tarih ve 27905 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 23.03.2005 tarihli ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen Geçici 2. madde uyarınca hükmün kesin nitelikte olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından temyiz isteminin 6723 sayılı kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2)Suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan verilen hapis cezasına ilişkin karara karşı temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine ancak;

Suça sürüklenen çocuğun soruşturma aşamasındaki "...Bu sırada yolda geçmekte olan stareks marka bir minibüs benim koluma çarpıp geçti. Herhangi bir şey söylemediği ve durmadığı için ben arkasından bağırdım. İçerisinden daha sonra ... olarak öğrendiğim şahıs sen beni tanımıyorsun diye söyledi. Ben o zaman tanıt diye cevap verdim. Bana 10 dakika sonra tanıtırım ve gitti. Biz tekrar orada oturduk. Söz konusu minibüs tekrar yanımızdan geçti.

Daha sonra ... ve ... yanlarında yaklaşık 20 kişilik bir grup ellerinde bıçaklarla bizim üzerimize doğru geldiler üzerimize saldırdılar. Biz üçümüzde kaçtık. Bize vuramadılar dükkana doğru gittik. Bu sırada stareks minibüs dükkanın önüne geldi beni arabanın içine almak isteyen ...'tı. Minibüsü kullanan ... da bu sırada yanımıza yardım için gelen ...'a çarptı.

Bize kökünü kurutup diye bağırdı...." şeklindeki savunmasının aksine delil bulunmaması ve bu şekilde gelişen tartışmanın iki grup arasında bıçaklı kavgaya dönüştüğü olayda. 5237 Esas No : 2016/9590 sayılı TCK'nin 29. maddesi uyarınca alt ve üst sınırlar arasında makul oranda haksız tahrik indirimi uygulanması yerine asgari düzeyde indirim yapılarak fazla ceza tayin edilmesi,