Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2016/9651 K.2017/3221

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

A) Sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ...'ın, sanık ...'e olan borcunu ödediği halde, olay günü tapudaki işlemlerin tamamlanmasından sonra, sanık ...'in iki adet senetten birini sahte olarak düzenlenmiş ve fotokopi olarak iade ettiği, sanık ...'ın bu durumu fark edip senet asıllarını istemesi üzerine, sanık ...'in kaçmaya başlaması nedeniyle çıkan kavgada, olayların başlamasına sebep olan ilk haksız hareketin sanık ... tarafından yapıldığı anlaşılmakla, sanık ... yönünden TCK'nin 29. maddesi gereğince haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması isabetli kabul edilerek, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesi uygulanmamış ise de, hak yoksunluğu kasıtlı suçtan verilen hapis cezasının kanuni sonucu olup Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilerek infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

B) Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Mükerrir olan sanıklar hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 58/3. maddesi gereğince TCK'nin 86/2. maddesinde belirtilen seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edilmesine rağmen, aynı yasanın 50/2. maddesine aykırı olarak bu cezaların adli para cesasına çevrilmesi ve bu itibarla sonuç cezanın türüne göre de sanıklar hakkında TCK'nin 58. maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanmaması,

Kabule göre de;

2) Sanıklar hakkında hüküm kurulurken TCK'nin 50/1-a maddesinin uygulama maddesi olarak gösterilmemesi,

3) 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde. “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir.

Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir.

Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, verilen adli para cezalarının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğine karar verilmesi,