Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2016/9870 K.2017/3207

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Müşteki sanık ...'in 01.07.2014 havale tarihli temyiz dilekçesinin içeriğine göre, hem kendisi hakkında kurulan mahkumiyet hükmünü sanık sıfatı ile hem de sanık ... hakkında kendisine yönelik basit yaralama ve hakaret suçlarından kurulan beraat hükümlerini müşteki sıfatı ile temyiz ettiği kabul edilmiştir.

Müşteki ...'in mahkemede alınan beyanında sanık ...'dan şikayetçi olduğu ancak kamu davasına katılmak isteyip istemediğinin sorulmadığı ve bu yönde bir karar verilmediği anlaşılmış ise de; süresinde temyiz dilekçesi verip kararı temyiz ederek katılma iradesini gösteren müştekinin 5271 sayılı CMK'nin 260/1. ve 237/2. maddeleri uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu anlaşılmakla; müşteki ...'in katılan olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

A) Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı basit yaralama suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılanın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre; katılanın aşamalarda alınan istikrarlı beyanlarında, olay günü sanığın kendisini darp ettiğini iddia ettiği, katılan hakkında düzenlenen adli rapor içeriğinin beyanlarını doğruladığı, hakkındaki hükümler temyize gelmeyen ...'un da katılanın beyanlarını desteklediği gözetilmeden, TCK'nin 29. maddesi gereğince haksız tahrik hükümleri de tartışılmak suretiyle, sanığın üzerine atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA,

B) Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı hakaret suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılanın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre; katılanın aşamalarda alınan istikrarlı beyanlarında, olay günü sanığın kendisine hakaret ettiğini iddia ettiği, sanığın da kendisine hakaret edilmesi üzerine hakaret ettiğini ikrar ettiği, hakkındaki hükümler temyize gelmeyen ...'un da aşamalarda katılanın beyanlarını desteklediği gözetilmeden, TCK'nin 129. maddesi gereğince haksız tahrik hükümleri de tartışılmak suretiyle hüküm kurulması gerekirken, yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA,

C) Sanık ... hakkında müşteki ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanık hakkında düzenlenen iddianamede, sanığın eylemini demir sopa ile gerçekleştirdiği iddia edilerek hakkında TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanması talep edildiği halde, bu hususta delil tartışması yapılmadan ve gerekçesi de gösterilmeden, sanık hakkında TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

2) Hakkındaki hükümler temyize gelmeyen ...'un, sanık ve katılan arasındaki tartışma seslerini duyduktan sonra olay yerine geldiği ve tartışmanın başlangıcına ilişkin görgüye dayalı bilgi sahibi olan kimsenin bulunmadığı, iki tarafın da ilk haksız hareketin karşı taraftan geldiğini iddia etmesi karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas - 367 sayılı Kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Daireleri'nin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde, şüpheli kalan bu halin sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasını gerektirdiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3) Sanık hakkında kurulan hükümde, birden fazla ilamın tekerrüre esas olduğu belirtilmiş ise de; Ankara 9. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2005/1149 Esas - 2007/424 Karar sayılı ilamı ile verilen 600 TL adli para cezasının, CMUK'un 305/1. maddesi gereğince kesin nitelikte olduğu ve aynı maddenin son fıkrası uyarınca tekerrüre esas alınamayacağının ve Ankara 3. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2011/1338 Esas - 2011/1615 Karar sayılı ilamı ile verilen erteli 3 ay 10 gün hapis cezasına ilişkin ilamın daha ağır ceza içerdiğinin ve yalnızca bu ilamın tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

4) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,