KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2017/10426 E., 2018/5163 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Mart 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Hüküm
- Mahkumiyet, kamu davasının düşürülmesine
Karar Metni
314 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1- Sanık ...'in ... hakkındaki kamu davasının düşürülmesine dair kararlara yönelik temyiz itirazının incelenmesinde,
...'in 03.06.2014 tarihli duruşmada şikayetinden vazgeçtiği anlaşılmakla, şikayetten vazgeçen mağdurun katılma hakkının olmadığı, bu nedenle katılan sıfatını almayan mağdurun temyiz hakkı bulunmadığından, mağdurun temyiz isteminin 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,
2- Sanık ... hakkındaki kamu davasının düşürülmesine dair karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanık hakkında kurulan kamu davasının düşürülmesine dair hükmü temyizde sanığın hukuki menfaati bulunmadığından bu suça yönelik temyiz itirazlarının 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
3- Sanık ... hakkındaki mahkumiyet kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddin, ancak,
a) Tarafların birbirlerini karşılıklı yaraladıkları olayda ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiği hususunda farklı beyanlar bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas -367 Karar sayılı kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu ceza dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde şüpheli kalan bu halin sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari düzeyde uygulanmasını gerektirdiği halde bu hususun uygulanmaması,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2017/10426, K. 2018/5163, 22 Mart 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama