Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/10462 K.2018/5617

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

1) Kemik kırığına neden olan yaralama eyleminde; 5237 sayılı Kanunun 86/1. maddesine göre belirlenen temel cezanın, aynı Kanunun 87/3. maddesine göre kemik kırığının hayati fonksiyonlara etkisi nazara alınarak temel cezanın yarısına kadar artırılabileceğine dair düzenleme karşısında, meydana gelen kırığın hayat fonksiyonlarına etkisinin ağır (4.) derece olmasına rağmen, temel ceza üzerinden 87/3. maddesine göre 5237 sayılı Kanunun 3. maddesi gereği işlenen fiilin ağırlığı ile orantılılık ilkesine aykırı şekilde cezanın (1/2) oranında artırılarak sanık hakkında fazla cezaya hükmedilmesi,

2) Sanık hakkında yaralama suçunda temel ceza belirlenirken “aşağı sınırdan uzaklaşmayı gerektirir herhangi bir durum bulunmadığı” belirtilmesine karşın, asgari hadden ayrılarak “takdiren ve teşdiden” 2 yıl hapis cezası tayin edilerek hükümde çelişkiye neden olunması,

3) Sanık hakkında TCK'nin 53. maddesi gereğince hak yoksunlukları uygulanırken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas - 2015/85 sayılı Kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

4) Konut dokunulmazlığının ihlali suçunda, mağdur ...’un hüküm tarihinden sonra 28.02.2017 tarihli dilekçesiyle şikayetten vazgeçtiği anlaşılmakla; sanığa TCK’nin 73/6. maddesi gereğince şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,