Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/10562 K.2018/6426

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanıkların üzerlerine atılı 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e ve 87/1-c,son maddesinde öngörülen cezanın alt sınırının 5 yıl hapis cezası olması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nin 196/2. maddesi uyarınca savunmalaının yargılamayı yapan mahkemece alınması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle sanıkların savunma haklarının kısıtlanması,

Kabule göre,

2) İddianame ve görevsizlik kararında yer almadığı halde, 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan, sanıklar ..., ... ve ...'nın cezasında TCK'nin 86/3-e maddeleri uyarınca artırım yapılması,

3) Sanıklar hakkında TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c ve 29. maddeleri uyarınca verilen "2 yıl 23 ay 7 gün hapis cezalarından" TCK'nin 62. maddesi uyarınca (1/6) oranında indirim yapılması sırasında sanıkların “2 yıl 15 ay 10 gün hapis cezaları” ile cezalandırılmaları yerine “2 yıl 12 ay 10 gün hapis cezaları” ile cezalandırılmalarına karar verilmesi suretiyle, sanıklara eksik ceza tayini,

4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,