KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2017/10669 E., 2018/5254 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Mart 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Hüküm
- Hükmün açıklanması suretiyle sanığın mahkumiyetine dair
Karar Metni
270 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,
1) CMK'nin 231/5. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, kasten yeni bir suç işlenmesi halinde CMK'nin 231/11. maddesi uyarınca açıklanmasına dair kararın, CMK'nin 223. maddesi kapsamında mahkumiyet hükmü niteliğinde olup CMK'nin 232. maddesinde belirtilen hususları içermesi gerektiği, hükmün gerekçesinde, delillerin tartışılıp değerlendirilmesi, yargılama sonucu ulaşılan kanaatin belirtilmesi ve sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiilinin gösterilerek nitelendirilmesinin yapılması gerektiği gözetilmeden CMK'nin 34, 223 ve 230/1. maddelerine aykırı davranılması,
2) Sanığın mağdurun kendisine küfür ettiğini savunması, temyiz dışı diğer sanık Metin’in de bu savunmayı doğrulaması karşısında; CGK'nin 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas 2002/367 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiğinin araştırılması, bu hususun tespit edilememesi durumunda da sanık lehine TCK’nin 29. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas 2015/85 Karar sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
4) 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 324/4. maddesi gereğince terkin tutarı altında kalan yargılama giderlerinin hazine üzerinde bırakılması gerektiği gözetilmemesi,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2017/10669, K. 2018/5254, 26 Mart 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama