Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/10743 K.2018/5034

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Ayrıntıları Ceza Genel Kurulu'nun 18.11.2014 tarih ve 2013/830 Esas, 2014/502 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere. 5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesi uyarınca açıklanmasına dair kararın, 5271 sayılı CMK'nin 223. maddesi kapsamında mahkumiyet hükmü niteliğinde olup, T.C.

Anayasasının 141/3, 5271 sayılı CMK'nin 34. ve 230, 232. maddeleri uyarınca hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, delillerin tartışılıp değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen deliller ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiilin gösterilerek nitelendirilmesinin yapılması suretiyle hükmün denetime imkan verecek ve infaz kabiliyeti olacak şekilde yeni bir karar şeklinde aynen açıklanması gerektiği gözetilmeden, gerekçeden yoksun ve önceki karara atıfta bulunarak yazılı şekilde karar verilmesi,

2)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,