KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2017/11036 E., 2018/6594 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Nisan 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Hüküm
- Mahkumiyetine dair
Karar Metni
292 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık hakkında cinsel istismar suçundan verilen 26/08/2013 tarihli ek kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararın dosyasında olduğu belirlenerek yapılan incelemede:
1) Adli tıp kriterleri açısından kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1) ila ağır (6) derece şeklinde sınıflandırılması ve 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisine göre cezanın en fazla (½) oranında artırılması öngörülmüş olması karşısında, müştekinin adli raporunda vücudundaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin orta (2.) derece olduğunun belirtilmesine karşın, TCK'nin 3. maddesine göre orantılılık ilkesine aykırı olarak sanığın cezasından (½) oranında fazla artırım yapılması suretiyle sanığa fazla ceza verilmesi,
Kabul ve uygulamaya göre;
2) Sanık hakkında TCK’nin 86/1 ve 86/3-e maddeleri uyarınca hükmolunan 1 yıl 6 ay hapis cezasının mağdurun vücudunda meydana gelen kemik kırığı nedeniyle artırılmasına karar verilirken, uygulama maddesi olan TCK'nin 87/3 maddesinin hükümde gösterilmemesi,
3) Sanık hakkında, TCK’nin 86/1, 86/3-e ve 87/3 maddeleri uyarınca belirlenen 1 yıl 15 ay hapis cezası, 5237 sayılı TCK'nin 62. maddesi uyarınca (1/6) oranında indirildiğinde 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezasına hükmolunması gerekirken hesap hatası yapılarak 1 yıl 11 ay 15 gün olarak belirlenmesi suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,
4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2017/11036, K. 2018/6594, 11 Nisan 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama