Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/11082 K.2017/12173

Kasten yaralama suçlarından sanık ...'ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-e, 62 ve 52. maddeleri uyarınca iki kez 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırmasına dair İstanbul 37. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/12/2016 tarihli ve 2016/486 esas, 2016/555 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 16.06.2017 tarih ve 2017/1123 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 29.06.2017 tarih ve 2017/39597 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 16/10/2015 tarihli ve 2015/91555 soruşturma, 2015/38820 esas, 2015/30991 sayılı iddianamesiyle sanık ...'ün mağdur ...'ya yönelik kasten yaralama suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmasına karşın herhangi bir hüküm kurulmadığının anlaşılması karşısında, mahallinde dava zamanaşımı süresi içerisinde bahse konu eksiklik hakkında karar verilmesi olanaklı görülerek,

Keza sanık ...'ün mağdur sanık ...'a yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin, hakim veya mahkemelerce verilen karar veya hükümlerle ilgili olarak, eksik inceleme, delillerin değerlendirilmesi ve mahkemenin takdirine ilişkin hususların kanun yararına bozma konusu yapılamayacağından, sanığın mağdur sanık Hasan Karaduman'a yönelik eylemi yönünden kanun yararına bozma yoluna başvurulamayarak yapılan incelemede,

Dosya kapsamına göre, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 16/10/2015 tarihli ve 2015/91555 soruştunna, 2015/38820 esas, 2015/30991 sayılı iddianamesinde sanık ...'ün katılan...'a yönelik herhangi bir eyleminden bahsedilmemesine ve buna ilişkin dosyaya yansıyan herhangi bir delilin de bulunmamasına rağmen beraati yerine, sanığın katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçunu gerçekleştirdiğinden bahisle mahkumiyetine karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü: