Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/11331 K.2018/5737

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine ancak,

1-Sanığın katılanın iş yerinin önüne araç ile gelerek katılanı çağırdığı bunun üzerine katılanın araca bindiği ve kendisinden para istenmesi üzerine kabul etmeyerek araçtan indiği ertesi gün saat 11:00 sıralarında iş yerine gelen sanığın "ben senden dün para istedim, sen vermedin, ben sana ben almasını bilirim, bugün bana zamlı vereceksin, bugün 100 TL vereceksin, yoksa ben almasını biliyorum ve de bundan sonra beni uğraştırma, ben gelince benim param hazır olacak,

tamam mı" dediği katılanın para vermeyi kabul etmeyince sanığın önce katılana kafa attığı ve "çabuk 100 TL çıkar" diyerek arka cebinden bıçak çıkararak katılana bıçağı salladığı katılanın beyanı, katılanın işçisi olan tanık ...'in beyanı, doktor raporu ve tüm dosya kapsamıyla anlaşılmış olması karşısında; sanığın eylemlerinin bütün halinde TCK’nin 149/1-a-d, 35 maddesinde tanımlanan yağma suçuna teşebbüs suçunu oluşturduğu anlaşıldığı halde suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de,

2-Sanığın eylemi sırasında bıçak kullandığı anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesi gereğince artırım yapılmaması,

3-Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuk durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,