Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/12116 K.2018/6550

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Mağdur ...’ın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mağdurun 18/09/2014 tarihli duruşmada sanıktan şikayetçi olmadığını beyan ettiği, bu itibarla 5271 sayılı CMK'nin 237 - 238. maddeleri uyarınca katılan sıfatı almadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nin 242/1. maddesi uyarınca hükmü temyiz hak ve yetkisi bulunmayan mağdurun temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2) Sanık ...’ın mağdur ...’a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Sanığın aşamalarda değişmeyen istikrarlı savunmaları ile atılı suçu, mağdur kardeşi ... tarafından kendisine bardak fırlatılması üzerine işlediğini beyan etmesi karşısında sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılması,

b) ... olan sanık hakkında kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

c) Sanık hakkında uygulama yapılırken, 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca “1 yıl 6 ay” olarak belirlenen temel cezada, TCK’nin 86/3-e maddesi uyarınca (1/2) oranında arttırım yapılarak, “1 yıl 15 ay” hapis cezası yerine “2 yıl 3 ay” olarak tayini suretiyle hataya düşülerek, sonuç cezanın TCK'nin 87/3 ve 62. maddelerinin tatbiki ile sonuç olarak “1 yıl 14 ay 7 gün” yerine “2 yıl 2 ay 7 gün” hapis cezasına hükmedilmek suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini;