Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/12249 K.2018/7068

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/2 maddesi gereğince kamu davası açıldığı, söz konusu kasten yaralama suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddelerinde yapılan değişiklikten önce de uzlaşma kapsamında bulunduğu, sanığın 30.08.2014 ve katılanın 28.08.2014 tarihinde alınan beyanlarında, usulüne uygun şekilde yapılan uzlaşma teklifini kabul etmedikleri, düzenlemenin yürürlüğe girdiği tarihten önce usulüne uygun olarak yapılan uzlaşma tekliflerinin geçerli olduğu ve bu nedenle uzlaşma teklifi yapılmış ve kabul edilmemiş olan dosyalarda yeniden uzlaşma teklifi yapılmasına gerek bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın temyiz dilekçesi ekinde sunduğu, Bucak Devlet Hastanesince düzenlenen 04/04/2014 tarihli sağlık kurulu raporunda “bipolar bozukluk” teşhisi konulduğu ve Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi'nin 17.06.2014 tarihli raporunda da "remisyonda psikoz" olduğunun ve hastanın yatarak tedavi gördüğünün belirtilmiş olması karşısında,

sanığın Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kuruluna veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesine ya da üniversite hastanelerinin ilgili bölümlerine sevki ile suç tarihi itibarıyla işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılamasını engelleyen ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini önemli derecede azaltan 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi kapsamında herhangi bir akıl hastalığının bulunup bulunmadığına ilişkin sağlık kurulu raporunun aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,